Tag Archive | jingle

Seal-Oink

For the record, zogezegd. De schuilnaam Seal-Oink gebruikte ik op de chat van KXradio en later IceRadio.

De achtergrond is nogal ingewikkeld. Om te beginnen moest ik even gauw een schuilnaam bedenken toen ik voor ’t eerst inlogde. Verder luisterde ik toen naar een show met de naam Zegellak; zegel, daar heb je ‘seal’ al een keer. Verder ben ik een zee-Rob (daar heb je seal voor de tweede keer).

En wat zegt een zeerob die aan het chatten is? Juist: Oink!

Dus vandaar.

In de Augias-stream komt af en toe ook een jingle voorbij. Ik heb het woord bij de daad gevoegd, zogezegd. Puy my money where my mouth is.

De kreet ‘Seal’ is de stem van Nitin Sawhney, in het lied The Preacher. De gil ‘Oink’ bestaat uit de Pointer Sisters (‘oil in the burner, oink’) oink, met een extra ‘k’-klank uit een video van Sally Cole, The Key Sounds of English.

De geluidseffecten zijn van Soundsnap.

Advertenties

Wees gelukkig, er is weer een Parelplaat

Toch nog iets gemaakt in 2014!

In de zeventigerjarenversie had Radio Augias een Parelplaat.

“Het radiostation in de Paarlstraat had natuurlijk z’n eigen wekelijkse alarmtroeteltreiterschijf: de Parelplaat, ook wel geschreven als Paarlplaat. In ieder programma werd de Parelplaat als eerste gedraaid. Het was meestal een nummer dat een van de deejays bijzonder had aangesproken, en niet noodzakelijk een nieuw nummer met hitpotentie. Er waren LP-tracks bij, geflopte singles, van alles.”

In 2014 kwam er ineens een nieuw nummer van de Who uit. En ieder uur van Radio Augias had dan zo moeten beginnen:

Luister:  4’36”

Augias-jingle op TV bij Joop den Uyl

We zaten op de bank te kijken naar een aflevering van de driedelige TV-serie ‘Den Uyl en de affaire-Lockheed’.

Minister-president Joop den Uyl schuift aan de ontbijttafel aan, waar zijn zoon al zit, met een Engelse vriend. Op de achtergrond staat de radio aan, afgestemd op een popzender.

Met een half oor luister ik naar de conversatie, terwijl ik probeer te herkennen welk radiostation de makers laten horen.

Er komt een jingle voorbij, en ik dacht nog: daar hebben wij ook een versie van gemaakt. We neuriën mee.

Terwijl het gesprek van de premier en zijn zoon verdergaat, kijken we elkaar na twee seconden verbijsterd aan: Dat Waren Wij!

Eerst even het origineel uit 1977, zodat je weet waar je op moet letten:

En hier is de Engelse conversatie aan de ontbijttafel van Den Uyl, met de jingle op de achtergrond:

Het is nog altijd een raadsel waar de producent onze jingle heeft gevonden. Maar leuk was het wel.

(Wikipedia: Den Uyl en de affaire-Lockheed)